Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

ΣΤΥΓΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ



Η στυγνη πραγματικότης εμφανίστηκε ένα πρωί στην πορτα μου. Φορούσε καπέλο ψάθινο με κεράσια και φορτωμένο με πολλές αναμνήσεις από το παρελθόν καθώς και με φοβερές απειλές για το μέλλον.
Μιλούσε με φωνή ένρινη και βαστούσε το χέρι της μπροστα στο στόμα της για να μη φανεί πως της έλειπαν δόντια.
Ήταν φυσικά σεμνότυφη και δε δεχόταν καμια πρόταση γάμου ή αλλης φύσεως. Καθώς θα ξέρετε είναι φιλόλογος,- και ξέρει απ΄έξω κι ανακατωτα όλα τα αρχαία κείμενα-και τα λεξικά πουχει αποστηθίσει. Η χρονιά που εμφανίστηκε ήταν δίσεχτη, όταν δηλ. κανείς δεν ήξερε πού πήγαιναν τα τέσσερα.

Η Πούλια με το γυμνό μάτι είναι ένας ακαθόριστος ορμαθός αστεριών μια διάχυτη λάμψη-ενώ με το τηλεσκόπιο- εφτα άστρα λαμπερά που ονομάζονται οι Εφτά Αδερφές στη λαική μυθολογία, κι αναρωτιέμαι καμια φορα αν τα μάτια των ανθρώπων δεν ήτανε κάποτε πιο διαπεραστικά απ τα δικά μας κι αν δε βλέπανε μέσα στο διάστημα, πράγματα που έχουν σβήσει για τα δικά μας μάτια.
Ήταν λοιπόν εκείνη μια απο τις Εφτά Αδερφές, η πιο άσχημη γι αυτό δεν είχε παντρευτεί και ούτε είχε ποτέ ελπίδα να βρει άντρα -μια γυναίκα ερμαφρόδιτη-σωστό τέρας--και σχεδόν μουστακοφόρος-τόσο που λίγο ακόμα και θα τανε τσολιάς- και η λαγνεία της κρυφή- τη φύλαγε μέσα της, μα για τα μάτια του κόσμου έκανε την αθώα και την παρθένα και την Παναγία.

Έβαλε ένα δίσκο στο γραμμόφωνο. Τσίριζε αφόρητα, μια χαλασμένη γραμμή και η βελόνα γρατζουνούσε το δίσκο, και τα νεύρα μου άρχισαν να σχίζονται. Έκρυψα το πρόσωπό μου μες στο μαξιλάρι να μην τη βλέπω και βούλωσα τ αυτιά μου.
Ήταν ο μόνος τρόπος να αποφύγω να κάνω έρωτα με τη στυγνή πραγματικότητα που χε τώρα μεταμορφωθεί σε γ υ μ ν ή πραγματικότητα.
Δηλαδή -σε ρεαλισμό-σοσιαλιστικό ή άλλο, το ίδιο κάνει...Παντού είναι εξίσου αφόρητη η αντιμετώπισή της, μ όποιο κοινωνικό σύστημα κι αν εμφανίζεται.

1 σχόλιο: