Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Έχω κάτι ...να πω

Δημοσίευσα κάποια κομμάτια απο φιλμ που πολύ αγάπησα για τα συγκλονιστικά, διαχρονικά τους μηνύματα, για τις ερμηνείες των ηθοποιών τους, για τη μουσική τους.
'Υστερα δυο μοναδικά κατ εμε θεατρικά: τις Τρωάδες του Ευριπίδη, που έτυχε κάποτε να απολαύσω το σπαραχτικό μοιρολόι των γυναικών αυτών ενάντια στον πόλεμο, μια μαγική βραδιά στους Δελφούς-όπως την έκανε μαγική -ο σκηνοθέτης Ταντάσι Σουζούκι.
Κι ύστερα το λεωφορείον ο ποθος , όπου η ηρωίδα κραυγάζει κάποια στιγμή; ...Μη,μη μένεις πίσω μ αυτά τα κτήνη!
Προσπάθησα και να αντιστοιχίσω με μουσικές. Πήρα λίγο Χατζηδάκι για τους ονειροπόλους και λίγο Βάρναλη για τους ηττημένους ρεαλιστές.

1 σχόλιο: