Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

στιγμες

η τινα τιτιβιζει προσπαθωντας να σπασει τα δεσμα της κι η αγάπη την κάνει να κανει κυκλους ομοκεντρους... ολοι το κάνουμε ή το κάναμε αυτο.

ρε φιλε, δεν ειναι βρισια το κομμουνιστης, ειναι υπεροχο, αλλά αδειασε κι απολιθώθηκε. η πατριδα είναι και αξια και γλώσσα και ερωτας και μνημη και μυρωδια και ..θυσια. τώρα οι διαχειριστες της εξουσιας κοσμικής και μη, καθώς και πασης αλλης , ναι στην πυρά, αλλά αυτοί δεν έχουν πατρίδα.
αρνουμαι να μπω στο ιδιο τσουβαλι και στην συγχυσμένη ισοπεδωση που βολευει τους ενόχους. οι μεγαλες μορφες θεοδωρακης, χατζηδακις, γκατσος με αποσυντονιζουν για τον ασβεστο έρωτα τους και τη φιλοκαλια τους.

οταν ήμουν μικρούλα η μαμα μου που τραγουδαει πολυ ομορφα μου τραγουδουσε πολλα. ενα λοιπον δημοτικο τραγουδι έλεγε. ..και στης νύφης την τσεμπερα γραμματα είναι γραμμενα. κι όποιος τα κρυφαναγνώσει με τη νύφη θα ανταμώσει. κι ο γαμπρός ανάγνωσε με τη νύφη ανταμωσε. με εντυπωσίαζε. ειπα λοιπον πως πρεπει να κρυφοδιαβαζω...για να ανταμώνω..

μηπως ο γλεζος είναι σύμβολο;
Φυσικά και είναι σύμβολο

. επαυξανω για την προστασία των θεσμών, γιατι θεωρω οτι αυτη η απαξιωση τους μας οδήγησε σ αυτη την παρακμη. Κατανοώ ΄'ομως την αγανακτηση όταν οι εκπροσωποι θεσμών και αξιων δεν ανταποκρινονται στο ρολο τους.
φοβαμαι πως τραχυνα τοσο πολύ που θα το πω κι ας μη συμφωνω μεσα μου. Δεν είδα να οδηγει πουθενα ο σεβασμος κι η παιδεια....



Βαρεθηκα τα καταφύγια , με τα λαμπρότερα και διαφανέστερα και δικαιότερα των όπλων στη φαρέτρα μου. ..
κουραστηκα ναι, αλλά πολυ.
νιωθω πως οφειλω στην επομενη γενια. αλλιώς δεν θελω να αντεξω.
ποιοι οφειλουν ; αν δεν έμαθες ν αγαπας αυτο το ελλειπτικο πραγματακι που λεγεται πατριδα, τι χρεος να καταλάβεις;

πιστευω πολυ στην συγκινηση των πραγμάτων και την εσωτερίκευσή τους. απο κει προκύπτει το χρεος και η διαφύλαξη. και ντρεπομαι. αρκει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου