Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

επ .....Ανοιξη

3 σχόλια:

  1. Κάθε 25 του Φλεβάρη βλέπω πως τίποτα δεν έχω ξεχάσει. Πέρασαν φέτος 20 χρόνια απο κείνη την Καθαρή Δευτέρα και δεν έχει σβήσει απ΄τη μνήμη μου καμμιά λεπτομέρεια. Κι εγώ λυπάμαι, γιατί γλείφοντας τις πληγές μου, στρίμωξα τα όνειρά μου σε μια γωνία και με τούτα και με τ΄άλλα έγινα κιόλας 47 χρονών!
    'Ομως αποφεύγω τα ΜΜΕ και ψάχνω τα μονοπάτια που ιχνηλατείς Ροζαλία, αυτά μου ταιριάζουν, Έφυγε κι αυτός ο κακός Φλεβάρης -πάντα ο Φλεβάρης είναι κακός, μάλλον γιατί είναι κουτσός - και στην αρχή του Μάρτη, σου λέω για άλλη μια φορά πόσο πολύ μ΄αρέσεις.
    Καλό Μήνα, φιλιά.
    Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ναι, ηταν μια σημαδεμένη για πολλους μας μέρα. ευχαριστω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τα σημαντικα δεν ξεχνιουνται ν. είναι ματαιος ο αγώνας για τη λήθη και σε κατατρωγει. απλά μπορει να σκεπαστούν και να μας φυλάνε στους άγριους καιρούς....

    ΑπάντησηΔιαγραφή