Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Στο ταξίδι που σε πάει (Palamas)




μπορουμε να υποκλιθουμε στο πενθος του εσταυρωμενου; μπορουμε να συγκλονιστουμε απο τον θρηνο της Παναγιας; ακομα και με σταση συναισθηματων, αισθηματων και προσεγγισεων; ακομα και πτωχευμενοι και παρακμιακοι καννιβαλλιζοντες;
οχι, λοιον. μονο αν μαθαμε να θυσιαζουμε εαυτον για αλλον. και δεν το μαθαμε. μαθαμε να κατασπαραζουμε ή να υπονομευουμε. μαθαμε να χτυπαμε ή να κατατρωμε αθεατα. αν ζουσαμε τοτε ίσως μας εξεδιωκε εκ του ναου κι ισως η παρθενος δεν μας αποδεχοταν ως συμπαραστατες στο πενθος της. διοτι αν δεν εχεις υπερασπιστει και θυσιαστει ποτε σου για τιποτε που να ξεφευγει από τα ορια της αυλης σου και της τσεπης σου, δεν σε αφορα, κανενα Παθος και κανενα Πενθος. Καλο Πασχα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου