Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Γράψε, λέει, κατι. Για όλους εμάς που περμένουμε.
Και τι να πω; για την αγωνία, για τις αγωνίες, για τα ερποντα, για τα πετούμενα. Όλα τα είδη των ανθρώπων, των ιδεών, των αξιών. Ολα που ξαφνικά ξεσκεπάστηκαν κι ορθώνονται σε κάθε άνοιγμα στον κόσμο. Αλήθειες που αιφνιδίως βρισκουν τη θέση τους και ψεύδη που επιτέλους βρίσκουν τη δική τους. Κι η τιμωρία; Αργει, αργει πολυ να ξημερώσει, αλλα Πάντα ξημερώνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου