Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

!!!!!

Όμως υπάρχει...



Εύκολα βρίσκεις ένα χέρι γυναικείο,που είναι διάφανο κι ανάλαφρο με λίγη τρυφερότητα και συμπόνια,σε κάνει να ξεχάσεις κάτι θλιβερό.

Εύκολα βρίσκεται κανένας γυναικείος ώμος,για ν' αναπνεύσεις με τη ζεστασιά,και ακουμπώντας πάνω του το άσωτο κεφάλι σου να πέσεις σε βαθιά λησμονησιά.

Εύκολα βρίσκεις γυναικεία μάτια να καταπνίγουν όλο τον καημόκι αν όχι όλο, ίσως ένα μέρος,να δουν το βάσανό σου το καθημερινό.

Όμως υπάρχει τέτοιο χέρι γυναικείο,που είναι ιδιαίτερα γλυκό όταν το πονεμένο σου μέτωπο αγγίζει σαν μοίρα, με πεπρωμένο τραγικό.

Όμως υπάρχει τέτοιος γυναικείος ώμος μα είναι ανεξήγητο γιατί,ενώ για πάντα σου ανήκει, όχι για μια νύχτα,και το 'χεις προ πολλού αυτό δεχτεί.

Όμως υπάρχουν τέτοια γυναικεία μάτια,που σε κοιτάζουν πάντα μελαγχολικά και νιώθεις ότι μέχρι τη στερνή σου μέρα είναι αληθινής αγάπης σημάδια φανερά.

Αλλά εσύ δε σταματάς να ψευτοζείς και δε σου αρκεί μονάχα αυτό το χέρι αυτός ο ώμος και τα λυπημένα μάτια, πισώπλατα καρφώνεις της απάτης το μαχαίρι.

Και να! ήρθε η νέμεση σκληρή:Προδότη! η βροχή ραγδαία σε χτυπά,Προδότη! στο πρόσωπο βιτσίζουν τα κλαδιά,Προδότη! η ηχώ σε ξυλοκοπά.

Χτυπιέσαι, τυραννιέσαι και λυπάσαι τον εαυτό σου δεν μπορείς να συγχωρείς,Μονάχα αυτό το χέρι το γλυκό θα συγχωρεί, αν και ο ίδιος απορείς.

Μονάχα αυτός ο κουρασμένος ώμος θα συγχωρέσει τώρα και πολλές φορές μετά.Μονάχα αυτά τα μάτια τα θλιμμένα θα συγχωρούν καμώματά σου ασυγχώρητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου